Hilmi Bulunmaz'la Kâzım Şimşek, tiyatral sorunları ameliyat masasına yatırıyorlar! from BTV on Vimeo.
Bulunmaz'la Şimşek'in tiyatral sorunları ameliyat masasına yatırdığı çekimin perde arkası! from BTV on Vimeo.
13 Ocak 2010 Çarşamba
03 Ocak 2010 Pazar
14 Aralık 2009 Pazartesi
Bulunmaz Tiyatro emekçileri, Ayşe Emel Mesci'nin bir yazısını değerlendiriyorlar! from BTV on Vimeo.
28 Kasım 2009 Cumartesi
01 Kasım 2009 Pazar
Çaresiz bir kadın, doğmamış bir bebek ve bencil bir adam.
Sabrican Locva
1 Kasım 2009
Hayat yaşanır; ama bu hayatı ya sen yaşarsın ya da sana başkaları yaşattırır. Başkalarının yaşattığı hayata asla müdahale edemezsin, karışamazsın, fikir beyan edemezsin; çünkü sen aslında yaşamıyorsundur.
Çaresiz kadının en mutlu olduğunu sandığı gün, ona yaşamak haram olmuştur. Yaşamanın ona haram olduğu günkü bir telefon görüşmesi:
Çaresiz Kadın - Aşkım!
Bencil Adam - Efendim?
Çaresiz Kadın - Aşkım, müjdemi isterim.
Bencil Adam - Efendim?
Çaresiz Kadın - Aşkım, bugün annemle doktora gittik; çocuğumuz olacakmış, şu an çok sağlıklıymış…
(Kadın bunları anlatır; fakat adam o kadar bencilleşmiştir ki, sevinmesi gereken bu güzel habere bile tahammül edemez.)
Bencil Adam - Tamam!
Çaresiz Kadın - Bu kadar mı?!
Bencil Adam - Ne olacaktı ki?
Çaresiz Kadın - Tamam!
(Çaresiz Kadın, telefonu kapatıp ağlamaya başlar. Çaba harcamasına karşın, bir türlü ağlamasını durduramaz. Çünkü bencil bir adamın kölesi olmuştur. Zâten epey zamandır çaresizdir, yaşamak için yaşıyordur şimdi. Tamamen hayatın akışına bırakmıştır kendini. Çaresizdir. Ama bilmediği bir umut doğmuştur hayatında.)
Aylardan şubat, güzel bir günün gecesi ve yine bencillik, yine çaresizlik geceyi kaplayan
hüzünlü tartışma:
Çaresiz Kadın - Aşkım lütfen yapma böyle.
Bencil Adam - Ben bir şey yapmıyorum ki sen yaptırtıyorsun!
Çaresiz Kadın - Benden neden kaçıyorsun?
Bencil adam cevap verememiştir. Çünkü neyi, neden yaptığını o da bilmemektedir ve bencil adam toplar her şeyini 3 aylık bir çocukla bırakır gider düşüncesizce çaresiz kadını fakat kadın umutla bakar hala hayata.
Ufak kardeşi saçma sapan sorular sorar o gülerek cevap verir yaşadığı her şeye rağmen:
Çocuk - Nereye gitti ki?
Çaresiz Kadın - (Gülerek) Bilmiyorum canım!
Çaresiz Kadın güler, ama içi ağlar. Karnındaki masumla hayat hâl devam eder. Çaresizlik hâkim olmuştur artık hayatın her alanına.
Bir gece yarısı bir telefon gelir bilinmeyen bir numaradan kim olduğu önemli değildir çünkü hayat çaresiz kadına da doğmayan çocuğa da bitmiştir artık yarın döneceklerdir İstanbul’a fakat bu bilinmeyen telefon her şeyi değiştirir çünkü arayan bencil adamdır
Sabrican Locva
1 Kasım 2009
Hayat yaşanır; ama bu hayatı ya sen yaşarsın ya da sana başkaları yaşattırır. Başkalarının yaşattığı hayata asla müdahale edemezsin, karışamazsın, fikir beyan edemezsin; çünkü sen aslında yaşamıyorsundur.
Çaresiz kadının en mutlu olduğunu sandığı gün, ona yaşamak haram olmuştur. Yaşamanın ona haram olduğu günkü bir telefon görüşmesi:
Çaresiz Kadın - Aşkım!
Bencil Adam - Efendim?
Çaresiz Kadın - Aşkım, müjdemi isterim.
Bencil Adam - Efendim?
Çaresiz Kadın - Aşkım, bugün annemle doktora gittik; çocuğumuz olacakmış, şu an çok sağlıklıymış…
(Kadın bunları anlatır; fakat adam o kadar bencilleşmiştir ki, sevinmesi gereken bu güzel habere bile tahammül edemez.)
Bencil Adam - Tamam!
Çaresiz Kadın - Bu kadar mı?!
Bencil Adam - Ne olacaktı ki?
Çaresiz Kadın - Tamam!
(Çaresiz Kadın, telefonu kapatıp ağlamaya başlar. Çaba harcamasına karşın, bir türlü ağlamasını durduramaz. Çünkü bencil bir adamın kölesi olmuştur. Zâten epey zamandır çaresizdir, yaşamak için yaşıyordur şimdi. Tamamen hayatın akışına bırakmıştır kendini. Çaresizdir. Ama bilmediği bir umut doğmuştur hayatında.)
Aylardan şubat, güzel bir günün gecesi ve yine bencillik, yine çaresizlik geceyi kaplayan
hüzünlü tartışma:
Çaresiz Kadın - Aşkım lütfen yapma böyle.
Bencil Adam - Ben bir şey yapmıyorum ki sen yaptırtıyorsun!
Çaresiz Kadın - Benden neden kaçıyorsun?
Bencil adam cevap verememiştir. Çünkü neyi, neden yaptığını o da bilmemektedir ve bencil adam toplar her şeyini 3 aylık bir çocukla bırakır gider düşüncesizce çaresiz kadını fakat kadın umutla bakar hala hayata.
Ufak kardeşi saçma sapan sorular sorar o gülerek cevap verir yaşadığı her şeye rağmen:
Çocuk - Nereye gitti ki?
Çaresiz Kadın - (Gülerek) Bilmiyorum canım!
Çaresiz Kadın güler, ama içi ağlar. Karnındaki masumla hayat hâl devam eder. Çaresizlik hâkim olmuştur artık hayatın her alanına.
Bir gece yarısı bir telefon gelir bilinmeyen bir numaradan kim olduğu önemli değildir çünkü hayat çaresiz kadına da doğmayan çocuğa da bitmiştir artık yarın döneceklerdir İstanbul’a fakat bu bilinmeyen telefon her şeyi değiştirir çünkü arayan bencil adamdır
21 Ekim 2009 Çarşamba
15 Ekim 2009 Perşembe
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)
